
Osroëne of Osrhoëne (Ὀσροηνή, Ὀρροηνή), hellenistische
en romeinse naam van een landstreek en
koninkrijk in het noordwesten van Mesopotamië,
ten oosten van een grote bocht in de middenloop
van de Eufraat, die de noord-, west- en zuidgrens
van O. vormde. In de 2e eeuw vC
maakte dit gebied zich onafhankelijk van de
heerschappij der Seleuciden en werd een zelfstandig
koninkrijk onder de dynastie der Abgariden
(Abgar), met Edessa als hoofdstad. Als bufferstaat,
sinds Crassus'
nederlaag bij het in O. gelegen
Carrhae (53 vC) aanvankelijk vazal van de Parthen
en later beurtelings van Rome en de Parthen,
speelde het koninkrijk een belangrijke rol in de
langdurige strijd tussen beide rijken. Na de romeinse
zege van 166 nC wederom onder romeins protectoraat,
werd het tenslotte in 216 nC door
Caracalla
als provincie O. bij het romeinse rijk ingelijfd.
Tijdens de regering van koning Abgar IX (179-214
of 216) ging het grootste deel van de bevolking van
O., die hoofdzakelijk uit Arameeën bestond, tot
het christendom over. [Nuchelmans]