Februarius, een Maand van Zuivering
Net zoals Januari zat Februari oorspronkelijk niet in de vroege Romeinse kalender.
- Om het kalenderjaar volledig te maken voegden de Romeinen een aantal dagen in, of een schrikkelmaand, in het &#n34;dode&#n34; seizoen van de winter, tussen de laatste maand van het jaar (December) en de eerste maand van het nieuwe jaar (Maart).
- Traditie zegt dat Numa Pompilius,
de legendarische tweede Romeinse koning (circa 715-672
v.C.; AUC 39-82) de maanden Januari
(Ianuarius) en Februari toevoegde voor de periode die tevoren geen
naam had.
- Julius Caesar reviseerde de lengte van de maanden in zijn kalenderhervorming.
- Hij gaf Februari 28 dagen, behalve in elk vierde jaar, toen deze een extra dag tussen 23 en 24 Februari.
- De naam Februarius kwam door de Romeinse ceremonieën voor religieuze zuivering en boetedoening, die plaats vonden in die maand voorafgaand aan het nieuwe jaar, dat oorspronkelijk op 1 Maart begon.
- Het belangrijkste festival in Februari was de Lupercalia, het oude vruchtbaarheidsfeest op 15 Februari.
- Het Lupercaliafestival was een oude vruchtbaarheidsrite waarvan de oorsprong verloren is, en is misschien wel ouder dan de beschaving van het geschreven woord.
- Deze religieuze rites waren onder de supervisie van een groep priesters die de Luperci werden genoemd, die was verdeeld in twee colleges die Quinctillani en Fabiani genoemd werden, en ieder had een meester, een (magister).
- In 44 v.C. werd een derde college, de Luperci Iulii, gesticht ter ere van Julius Caesar; en op 15 Februari van dat jaar bood Marcus Antonius, als magister daarvan, aan Caesar koning te maken, juist een maand voor de moord op Caesar.
- De Lupercaliariten begonnen als de priesters zich verzamelden in de grot van Lupercal in het zuidwestelijke deel van de Palatijnse Heuvel.
- Daar offerden de priesters geiten en een jonge hond aan de god Faunus, waarna de voorhoofden van twee jeugdige Luperci van hoge stand besmeerd werden met het bloed van de offerdieren.
Bij de zuiveringsriten hoorden offers van geiten aan Faunus.
- Later werd het bloed afgeveegd met wol die gedrenkt was in melk; daarna eiste het ritueel dat de twee jonge mannen lachten.
- Na het offerfeest kleedden zich zich spiernaakt uit en deden een &#n34;leeuwehuid&#n34; aan d.m.v. de huiden van de geofferde geiten.
- Met deze huiden aan renden zij om de wallen van de oude Palatijnse gemeenschap, terwijl zij sloegen en snauwden naar iedereen die in hun buurt kwam, vooral vrouwen: een gedrag waarvan men dacht dat die vruchtbaarheid bracht, zelfs aan onvruchtbare vrouwen, en een veilige bevalling.
- De riemen van geitevel heetten februa, zuiveraars, afgeleid van februo, zuiveren, en de dag van zuivering.
- Het Lupercaliafeest werd tot in de Christelijke tijd gevierd. Er wordt verteld
dat Paus Gelasius I het Feest van de Zuivering van de Maagd Maria invoerde, Candlemas genoemd
in 494 A.D., om ee teggenwicht te geven aan de excessen van de heidense
viering van de Lupercalia.
- De Saksen noemden de maand Februari Sol-monath om de terugkerende kracht van de zon aan te geven.
Romeinse vrouwen hadden de hoop dat de februa hen vruchtbaar zou maken.
Hierop drukken brengt u de kalenderelementen met aanvullende informatie over kalenders.
Hierop klikken brengt u de maand Februarius.
Terug naar Rome