Epona
Epona, beschermgodin van paarden en ezels, ruiters en paardeknechten, vermoedelijk van keltische oorsprong. Haar cultus was in de keizertijd verspreid over vrijwel het gehele westen van het romeinse rijk, het meest in Gallië en het Rijnland.
Op de talrijke
teruggevonden reliëfs en bronzen plaatjes, die
voor het merendeel door militairen aan de godin gewijd
zijn, is E. afgebeeld ofwel gezeten op de rug
van een paard (zo op een bekend reliëf uit de 2e
eeuw nC in het Landesmuseum te Trier en op een
bronzen plaat in de Bibliothèque Nationale te Parijs)
ofwel staande of zittend tussen twee of meer
paarden (bv. op een reliëf in het museum van Stuttgart).
Over oorsprong, juiste betekenis en ontwikkeling van
de E.-cultus bestaat nog weinig zekerheid.
Lit. R. Peter (Roscher 1, 1286-1293). J. Keune (PRE 6, 228-243).
M. Floriani Squarciapino (EAA 3, 377v). - S. Reinach,
E., la déesse gauloise des chevaux (Paris 1895). R. Magnen/
E. Thévenot, E. déesse gauloise des chevaux, protectrice des
chevaliers (Bordeaux 1953). [Nuchelmans]