Waššukkanni (ook Uššukanni), belangrijk centrum van het Mitanni-rijk in het midden van het 2e millennium vC en residentie der Mitanni-koningen. De oudste vermelding van W. komt voor in een tekst die gevonden is te Hattusa, de hoofdstad van het hethitische rijk. De tekst, een verdrag tussen de hethitische koning Suppiluliumas I en zijn Mitanni-vazal Sattiwaza (tweede helft 14e eeuw) vermeldt dat Sattiwaza's voorvader Saustatar ruim een eeuw eerder buit uit Assur naar W. had gebracht, toen blijkbaar reeds de hoofdstad van Mitanni. Volgens een verwante tekst was W. nog steeds een belangrijk centrum en vermoedelijk hoofdstad ten tijde van koning Tusratta (midden 14e eeuw). Suppiluliumas verdreef hem uit de stad tijdens een veldtocht tegen Mitanni en plaatste naderhand, na verovering der stad, Tusratta's gevluchte zoon Sattiwaza op de troon. De aldus ontstane vazalstaat Hanigalbat werd een eeuw later ernstig bedreigd door de opkomende Assyriërs; koning Adad-nirari I meldt in twee inscripties de verovering van een aantal steden, waaronder Uššukani. Het machtscentrum was toen blijkens dezelfde inscripties reeds verschoven naar het noordelijker gelegen Taide.
Uit de hethitische verdragen en de brieven van Tusratta
vernemen we dat de weergod Tessup in W.
een prominente plaats had. Een met name genoemde
tempel is het bit narmakti, 'het huis der reiniging'.
De exacte ligging van W. is nog altijd niet bekend.
Wel heeft men al in een vroeg stadium gedacht de
ruïneheuvel Tell Fekheriyeh aan de bovenloop van
de Habur (nabij de turks-syrische grens en niet ver
van Tell Halaf) met W. te kunnen identificeren. Deze
identificatie staat of valt echter met de gelijkstelling
van W. met Sikani, zoals Tell Fekheriyeh in
neo-assyrische tijd heette. Analyse van de klei der
Tusratta-brieven en van enkele te Fekheriyeh gevonden
oorkonden lijkt te pleiten tegen deze gelijkstelling.
Lit. G. Wilhelm, Grundzüge der Geschichte und Kultur der Hurriter
(Darmstadt 1982). K. Kessler, Untersuchungen zur historischen
Topographie Nordmesopotamiens (Tübinger Atlas des Vorderen
Orients, Beiheft B 26) 85-89. A. Dobel/F. Asaro/H. V. Michel, Neutron
Activation Analysis and the Location of W. (Orientalia NS 46
1977, 375-382). [van Soldt]