
Subartu, in het 3e millennium vC en later benaming
voor een geografisch niet scherp omschreven gebied
tussen Eufraat en Tigris, daar waar deze het
verst van elkaar verwijderd zijn, ten noorden van
het kerngebied van Mesopotamië. Het gebied werd
in toenemende mate bewoond door een hurritisch
sprekende bevolking. Volgens Gelb moeten de Subareeërs
als autochtonen scherp onderscheiden worden
van de sedert het einde van het 3e millennium
vC binnendringende Hurrieten. In later tijd werd
de naam S., o.a. in astrologische literatuur, gebruikt
als aanduiding van Assyrië.
Lit. A. Ungnad, S. (Berlin/Leipzig 1936). I. J. Gelb, Hurrians
and Subarians (Chicago 1944). [van Driel]